مردم و دولت سوریه هرساله به این مناسبت مراسمی برگزار میکنند و رئیس جمهوری سوریه به همراه مقامات ارشد کشوری و لشکری این کشور در مزار یادبود «سرباز گمنام سوریه» در کوه «قاسیون» مشرف به شهر دمشق، حضور مییابند و برای ارج نهادن به مقام والای «شهید» تاج گلی بر سر مزار سرباز گمنام نثار میکنند.
همچنین نیروهای نظامی سوریه در مراسمی ویژه این روز را که به آزادسازی بخشی از «جولان اشغالی منجر» شد، گرامی داشتند.
در جنگ ششم اکتبر سال 1973 میلادی که نزد سوریها به «جنگ تشرین» معروف است، ارتش سوریه با هماهنگی ارتش مصر، به نظامیان رژیم صهیونیستی در جولان حمله کرد و توانست در کمتر از بیست و چهار ساعت استحکامات این رژیم را در هم کوبید.
در این جنگ ارتش سوریه همچنین موفق شد، با گذشتن از دریاچه «طبریه»، بر بلندیهای جولان که در جنگ ژوئن سال 1967 میلادی به اشغال رژیم صهیونیستی درآمده بود، تسلط یابد.
هماهنگی سوریه و مصر در ابتدای جنگ، رژیم صهیونیستی را غافلگیر کرد، اما نیروهای مصری پس از تسلط بر استحکامات دشمن در شرق «کانال سوئز» موسوم به «خط بارلو»، عملیات نظامی خود را به دستور «انور سادات»، رئیس جمهوری اسبق این کشور در سومین روز جنگ متوقف کردند.
این امر، فشارها را در جبهه جولان بر ارتش سوریه دو چندان کرد و پس از گذشت سه هفته از آغاز درگیری، جنگ فرسایشی شد و یک سال به طول انجامید.
اعراب که در جنگ شش روزه ژوئن سال 67 میلادی متحمل شکستی سنگین شده و بلندیهای راهبردی جولان سوریه، صحرای سینا در مصر و همچنین کرانه باختری رودن اردن و نوار غزه را از دست داده بودند، از جنگ اکتبر به عنوان بزرگترین دستاورد نظامی خود در برابر رژیم صهیونیستی یاد میکنند.
سوریه و رژیم صهیونیستی در پائیز سال 1974 میلادی به قرارداد آتش بس زیر نظر سازمان ملل تن دادند و بر این اساس، 1350 سرباز کلاه آبی پاسدار صلح موسوم به نیروهای «اندوف» مسئولیت نظارت بر آتشبس در منطقه جولان را برعهده گرفتند.
براساس این توافق، رژیم صهیونیستی، نیروهای خود را از شهر «قنیطره» پس از تبدیل این شهر به تلی از خاک خارج کرد و سوریها هم قنیطره ویران شده را به عنوان سند ددمنشی صهیونیستها تاکنون به همان شکل حفظ کردهاند.
درحال حاضر، 1100 کیلومتر مربع از سرزمین سوریه همچنان تحت اشغال رژیم صهیونیستی است و بسیاری از اهالی جنگزده جولان در شهرهای دیگر سوریه سکونت دارند که شمار آنان بر اساس آمار رسمی، حدود 450 هزار نفر است.
سوریه همواره حامی مقاومت است
جنگ اکتبر، زمینهها و نتایج زیادی داشت، اما اثبات اراده و توان برای اتخاذ تصمیم حمله به رژیم صهیونیستی با هدف آزادسازی اراضی اشغالی و در نتیجه در هم شکستن فضای شکست و سرخوردگی ناشی از جنگ ژوئن 1967، مهمترین دستاورد این جنگ به شمار میآید.
نگاهی به حوادث این جنگ نشان داد که «حافظ اسد»، رئیس جمهوری وقت سوریه برای جنگ آماده شده بود و هم در عرصه سیاسی و هم میدانی وارد این جنگ شد و از نتایج آن برای تشکیل یک قدرت بازدارنده منطقهای استفاده کرد و با همین قدرت بازدارنده به حمایت از مقاومت لبنان و فلسطین پرداخت.
سوریه با این اقدام نه تنها اراده خود در عرصه راهبردی را اثبات کرد، بلکه معادلات تازهای را شکل داد که با گذر از جاده پر پیچ و خم رخدادها، جنگها، بحرانها، رویاروییها و مذاکرات، به ایستگاه پیروزی بزرگ مقاومت لبنان در سال 2000 و پس از 2006 رسید، در این دو سال حزب الله موفق شد با حمایت سوریه و جمهوری اسلامی ایران، اشغالگران صهیونیستی را بدون هیچ قید و شرط از خاک لبنان بیرون براند و طعم تلخ شکست را به این رژیم بچشاند.
به همین دلیل در سالروز جنگ شش اکتبر باید به جرات گفت که ملت و ارتش سوریه به این دلیل امروز در معرض انواع و اشکال توطئهها و جنگی جهانی قرار گرفتهاند که از همان جنگ نشان دادند که کشور و ملتی هستند که تنها در راستای دفاع از قضیه فلسطینی و هویت عربی ملت سوریه گام برمیدارند.
انتهای پیام/
